Светите четириесет маченици во Севастија се едни од најпочитуваните христијански светители, чие мачеништво претставува симбол на вера, храброст и пожртвуваност. Тие биле римски војници од прочуената XII „Молња“ легија, кои живееле во времето на прогоните на христијаните во IV век.
Настанот се случил во градот Севастија (денешен Сивас, Турција), околу 320 година, во времето на императорот Лициниј, кој започнал нов бран прогон против христијаните. Иако претходно со Милански едикт христијанството било дозволено, во источниот дел на империјата повторно дошло до притисоци врз верниците.
Четириесеттемина војници одбиле да се откажат од својата вера во Христос. Како казна, биле осудени на страшно страдање – да стојат голи на замрзнато езеро во студена зимска ноќ. Во близина имало топла бања, како искушение за оние што ќе се откажат од верата.
Еден од војниците не издржал и се откажал, но веднаш потоа, инспириран од нивната истрајност, еден од стражарите го зазел неговото место, со што бројот повторно станал четириесет. До утрото, сите останале верни на својата вера и го примиле маченичкиот венец.
Овие маченици се почитуваат како пример за непоколеблива вера и заедништво. Нивниот подвиг покажува дека вистинската вера не се напушта ни во најтешките моменти.
Во православната традиција, нивниот спомен се празнува на 22 март (9 март по стар календар). На овој ден верниците се потсетуваат на силата на духовната издржливост и жртва.
Во македонската традиција, празникот е познат и како „Младенци“ и се поврзува со младоста, љубовта и новиот почеток. Во некои краишта се подготвуваат специјални обредни колачи – „младенчиња“, кои симболизираат живот и благослов.
