Свети Захариј бил патријарх на Ерусалим во првата половина на VII век, во едно од најтешките и најбурните времиња за Светата Земја и за целото христијанство.
Во 614 година, персискиот цар Хозрој II (Хозрој II) ја нападнал и освоил Ерусалим. Градот бил разурнат, многу христијани биле убиени или одведени во ропство, а најголемата светиња – Чесниот Крст – бил однесен во Персија.
Свети Захариј, како тогашен патријарх, бил заробен и одведен во Персија заедно со многу верници. Според преданието, тој таму храбро ја исповедал христијанската вера, ги тешел заробените и не престанал да ја проповеда вистината за Христос.
По победата на византискиот цар Ираклиј над Персијците, Чесниот Крст бил вратен во Ерусалим во 630 година. Заедно со него, од ропство се вратил и патријархот Захариј.
Овој настан бил доживеан како голема духовна победа и обновување на христијанската вера во Светата Земја.
