Девојка со машка храброст. По смртта на нејзината мајка татко и посака да се замонаши. Но Марија не сакаше да се раздели од својот татко, па по договор обајцата се упатија во еден машки манастир, и тоа Марија со потсечена коса и во машка облека, како момче. Умре татко и , а Марија се замонаши како машко и го доби името Марин. Во близина на манастирот имаше гостилница и ќерката на гостилничарот се загледа во божемниот монах Марин и откако неуспешно го искуша, го обвини овој монах за недопустлив однос со неа, а таа со некого зачна и роди син. Марија не се бранеше, па беше понижена и избркана од манастирот. Со туѓо дете на рацете проживеа пред портите на својот манастир три години трпејќи глад и студ и секаква мака и немаштија. По ова ќерката на гостилничарот полуде, а наскоро потоа Марија умре. Дури по смртта се дозна дека т.н. монах Марин бил женско. А кога лудата ќерка на гостилничарот се допре до моштите на Св. Марија, оздраве и потоа го призна својот страшен грев. Св. Марија се упокои и се пресели во бесмртната радост во 508 година.
Тропар
Преблагиот ги услиша молитвите и ти даде, о Маријо, по желбата на срцето твое о Марине, така да ни машко ни женско, туку сe во сe е Христос, Кој бдее над душите наши. Он ги прими твоите подвизи, и на братот во Бога Евгениј, устрои подвигот кој е над човечката природа чесно да заврши, во слава Негова, дозволувајќи вашите молитви, да бидат за нас покров и заштита, во сите векови.
