Свети Наум Охридски е еден од најзначајните духовни и културни дејци во македонската и севкупната словенска историја. Тој е познат како ученик на светите браќа Кирил и Методиј и еден од најистакнатите продолжувачи на нивната просветителска мисија меѓу словенските народи.
Роден во 9 век, Свети Наум бил дел од кругот ученици кои активно учествувале во ширењето на словенската писменост и христијанството на народен јазик. По прогонството од Моравија, заедно со Свети Климент Охридски пристигнал во југозападните делови на тогашната држава, каде што се поставени темелите на Охридската книжевна школа – еден од најстарите и најзначајни духовно-образовни центри во Европа.
Свети Наум е основач на манастирот посветен на Светите Архангели Михаил и Гаврил, денес познат како Манастирот „Свети Наум“, кој се наоѓа на јужниот брег на Охридското Езеро. Манастирот станал важно духовно средиште, но и место за лекување и утеха, поради бројните преданија за чудата на светецот.
Се верува дека Свети Наум бил чудотворец уште за време на својот живот, а и по смртта. Народното предание вели дека неговите мошти и денес „се слушаат како чукаат“, што симболично се толкува како негово живо присуство и грижа за верниците. Поради тоа, манастирот со векови е посетуван од луѓе од различни вероисповеди, кои бараат духовен мир и исцеление.
Свети Наум Охридски се упокоил во 910 година и е погребан во манастирот што самиот го изградил. Неговиот спомен се празнува на 3 јули и на 20 јуни (по стар и нов календар), кога илјадници верници и посетители доаѓаат во манастирскиот комплекс.
Денес, Свети Наум останува симбол на духовноста, писменоста и христијанската традиција, а неговото дело е длабоко вкоренето во културниот и националниот идентитет на Македонија.
