Светиот маченик Севастијан е еден од најпочитуваните христијански маченици од ранохристијанскиот период, чиј живот и страдање сведочат за непоколеблива вера, храброст и љубов кон Христос.
Свети Севастијан живеел во III век, во времето на римскиот цар Диоклецијан, кога христијаните биле сурово прогонувани. По потекло бил од благородничко семејство и служел како офицер во римската војска. Иако јавно ја извршувал својата воена должност, тајно ја исповедал христијанската вера и им помагал на затворените и прогонуваните христијани, охрабрувајќи ги да останат цврсти во верата.
Кога било откриено дека е христијанин, Севастијан бил изведен пред властите. И покрај заканите и ветувањата за почести и богатство, тој одбил да се откаже од Христа. Поради тоа бил осуден на смрт. Но, по Божја промисла, тој преживеал и бил спасен од побожната христијанка Ирина, која го негувала додека целосно не закрепнал.
Наместо да побегне и да се сокрие, Севастијан повторно излегол пред царот и отворено го изобличил поради суровите прогонства на христијаните. Овој пат, разгневениот цар наредил тој да биде претепан до смрт. Телото му било фрлено во канал, но христијаните тајно го погребале со голема почит.
Со Свети Севастијан пострадале и други христијани – негови современици и соподвижници во верата, кои заедно со него ја претрпеле истата судбина, одбивајќи да принесат жртва на идолите. Нивните имиња можеби не се сите запишани во историјата, но Црквата ги памети како „другите со него“ – сведоци на верата кои со својот живот и смрт ја прославиле Божјата вистина.
Светиот маченик Севастијан и другите со него остануваат вечен пример за храброст, истрајност и жртва. Нивното мачеништво нè потсетува дека вистинската вера не се мери со зборови, туку со дела и со подготвеност да се остане верен дури и во најтешките искушенија.
Нивниот спомен е повик за духовна будност, за силна вера и за надеж дека вистината секогаш победува, дури и тогаш кога човечката правда молчи.