Светиот пророк Даниил и тројцата младенци Ананиј, Азариј и Мисаил се вбројуваат меѓу најголемите старозаветни праведници и сведоци на силната и непоколеблива вера во живиот Бог. Нивниот живот и подвиг се тесно поврзани со вавилонското ропство на еврејскиот народ и со времето на цар Навуходоносор.
Пророкот Даниил бил од благородно потекло и уште од младоста се истакнувал со мудрост, чист живот и длабока побожност. Иако живеел во туѓина, тој не се оддалечил од Божјиот закон. Бог го дарувал со способност да толкува соништа и виденија, поради што Даниил стекнал голема почит кај вавилонските и персиските владетели. Неговата вера била ставена на искушение кога бил фрлен во лавовската јама, но по Божја волја останал неповреден, покажувајќи дека Господ ги чува оние што Му се верни.
Ананиј, Азариј и Мисаил, млади и чисти по срце, исто така биле одведени во Вавилон. Тие одбиле да му се поклонат на златниот идол што го поставил цар Навуходоносор, и покрај заканите и притисоците. Поради нивната непоколеблива вера биле фрлени во огнена печка, но огнот не ги допрел. Со нив бил ангел Господов, а тие во пламенот Го славеле Бога. Ова чудо било јасно сведоштво за Божјата сила и за победата на верата над стравот.
Споменот на Светиот пророк Даниил и на тројцата младенци нè потсетува дека вистинската вера бара храброст, истрајност и доверба во Бога, дури и во најтешките моменти. Нивниот пример останува вечен знак дека Господ не ги напушта оние што Му остануваат верни до крај.
