Светите маченици Акиндин, Пигасиј, Анемподист, Автониј, Елпидифор и другите со нив живееле во времето на царот Ликиниј, кога христијаните биле жестоко прогонувани. Иако биле високи државни службеници, тие не се откажале од верата во Христос, туку отворено Го исповедале како вистински Бог.
Царот, дознавајќи за нив, се разгневил и наредил да бидат изведени пред него. На сите закани и мачења тие одговарале со смиреност и молитва, не сакајќи да се поклонат на идолите. Прво биле мачени Акиндин, Пигасиј и Анемподист — ги тепале, ги гореле со оган и ги фрлале во олово, но Бог ги зачувал неповредени.
Гледајќи го тоа чудо, многумина поверувале во Христа, меѓу кои и Автониј и Елпидифор, кои исто така биле изведени пред царот и мачени до смрт. Со нив страдале и илјадници други христијани, кои храбро ја примиле маченичката смрт, пејќи и славејќи Го Бога.
На крајот, сите тие биле посечени со меч, и така преминале во вечниот живот. Црквата ги нарекува „мноштво свети маченици“, кои со својата крв ја потврдиле верата во Христос.
Празникот на овие свети маченици се слави на 15 ноември (2 ноември стар стил). Верниците се молат на нив за храброст во верата, духовна сила и утеха во страдањата, затоа што тие со својот пример покажале дека љубовта кон Бога е посилна од секој страв и мака.
