Паровите кои остануваат заедно многу години често делат слични обрасци на однесување што ја прават нивната врска стабилна и исполнувачка.
Наместо да очекуваат совршенство, тие учат како да се справат со разликите и развиваат навики што ја зајакнуваат меѓусебната почит, разбирање и поврзаност.
Успешните бракови не зависат од среќа или случајност, туку од доследна примена на секојдневните навики што ја зачувуваат блискоста и довербата со текот на годините. Според терапевтот Јохан Е. Чајлдс, постојат неколку навики на луѓето кои остануваат во брак повеќе од 40 години.
Добрите партнери знаат како да побараат што им треба и отворено да зборуваат за своите чувства.
„Никој не може да ги чита мислите на друга личност, па затоа искрениот разговор е неопходен дури и кога може да предизвика лутина или непријатност. Потребна е храброст да се соочите со сакана личност, но ако не го правите тоа создава негодување што ја оштетува врската“, објаснува Чајлдс за YourTango.
Дополнително, оваа терапевтка понатаму наведува: „Ништо не ве одвраќа повеќе од чувството дека некој ве учи или ви наметнува совет. Предавањата често ве потсетуваат на детството и можат да предизвикаат одбранбени реакции. Добро функционирачките партнери избираат соработка и бараат меѓусебно прифатливи решенија, наместо да си кажуваат еден на друг што да прават“.
Исто така, таа објаснува дека ништо не функционира подобро од искреноста, бидејќи разубавувањето на фактите или претерувањето предизвикува само одбранбена реакција.
„Секоја личност има свој начин на доживување на конфликтот, па затоа неговото изразување што е можно попрецизно и отворено е најдобриот начин да се спречат недоразбирања“, рече Чајлдс.
Терапевтот понатаму тврди дека долготрајните бракови преживуваат затоа што партнерите преземаат лична одговорност наместо да го бараат виновникот. Таквиот пристап поттикнува отворен разговор и меѓусебно разбирање.
„Наместо да се караат околу тоа кој е во право, партнерите кои остануваат заедно долго време се фокусирани на решението. Разликите се неизбежни, но важно е дискусијата да води кон разбирање, а не кон натпревар. Кога проблемите се решаваат отворено, блискоста и довербата меѓу партнерите стануваат уште посилни“, објаснува Чајлдс.
Фото: Архива
