Аникита бил храбар христијанин од Никомидија, а Фотиј негов братучед. Во времето на цар Диоклецијан, кога се вршеле големи прогони против христијаните, Аникита храбро застанал пред царот и му ја изобличил идолопоклоничката заблуда.
За неговата смелост бил фрлан на страшни маки, но со силата на Христос останал неповреден. Видувајќи го ова чудо, неговиот братучед Фотиј гласно го исповедал Христа и така и самиот бил изведен на мачење.
Царот и жреците не можеле да ги поколебаат. Ниту оган, ниту меч, ниту зверови не им наштетиле. Конечно, по многу маки, двајцата светители биле погубени и така ја примиле венецот на мачеништвото.
